Foto: Willem Wouterse

Elco Weitering

Over mij

Ik kom uit de Peel, om precies te zijn het plaatsje Meijel. Het ligt in Limburg, tegen de grens met Brabant. Het hoort niet bij Limburg, maar ook niet bij Brabant. "Mèhl blieft Mèhl", zeggen ze wel eens.  Inmiddels woon ik al een tijdje in het grootste dorp van Nederland, Eindhoven.

In een ver verleden heb je me misschien gitaar zien spelen of horen schreeuwen in verschillende oorverdovende bands. Met het klimmen der jaren maakte de voorliefde voor het hardere beukwerk langzaam aan plaats voor ambachtelijke rootsmuziek en alternatieve country. Met Johnny Cash tribute band Def Americans heb ik bijna elk weekend de eer om de muziek van the Man in Black ten gehore te brengen.

Dankzij de kleur van mijn stem en mijn voorliefde voor the Man in Black heb ik me de laatste jaren kunnen bekwamen in een stijl waar ik me prettig bij voel. Zonder trucjes, vertoon, praatjes of gedoe. Mijn solo debuut “Salonboer" kwam uit in 2014 uit. Het album is met de hulp van bevriende muzikanten ambachtelijk gevormd naar de vibe van klassieke cowboy­ en trucker country songs, traditionals en gospels. Ondanks het Nederlandstalige karakter van het materiaal zullen raakvlakken met Johnny Cash onvermijdelijk zijn, maar ik heb het gevoel dat niemand zich daar aan zal storen.

Behalve als muzikant ben ik ook nog te boeken als dj. Check mijn agenda waar ik zoal sta.

In de tijd die ik over heb geef ik gitaarles. Interesse? Stuur me een mailtje: (Please enable JavaScript to view this email address)

Muziek

Reviews

Lust For Life

Elco Weitering komt uit Eindhoven en is zanger van Def Americans, de beste Johnny Cash tribute band die ik de laatste jaren gehoord heb. Op dit soloalbum kiest hij voor een originele invalshoek door enkele composities van Kris Kristofferson en Waylon Jennings in het Nederlands te vertalen. Dat is nog niet eerder vertoond en Weitering begeeft zich daarmee op glad ijs. Maar het resultaat kan de toets der kritiek ruimschoots doorstaan. Dat komt in de eerste plaats doordat de Brabander de essentie van de liedjes van de genoemde country legendes precies begrijpt en over genoeg schrijverstalent beschikt om er met behulp van Hans d'Olivat verantwoorde Nederlandse vertalingen van te maken. De rest van de nummers bestaat uit eigen composities waarin het leven van de plattelander centraal staat en die hebben precies dezelfde ondertoon als genoemde covers. Weitering krijgt daarbij rugdekking van muzikanten die het countrygenre helemaal in de vingers hebben en dat maakt Salon Boer tot een album dat zonder meer een aangename verrassing genoemd mag worden.

Harry de Jong

Rootstime

Met een kleine 27 minuten is Salonboer vooral aan de korte kant en deze constatering  kan als groot compliment gezien worden voor de bescheiden Brabander Elco Weitering.  Zijn solo debuut herbergt naast imposant eigen werk in zijn moerstaal, een subtiel gekozen pakket van vertolkingen van Weitering’s muzikale helden. Een risicovol avontuur, maar Weitering gaat het vol vertrouwen tegemoet en levert en passant een prachtig exemplaar van hartverwarmende schoonheid.

Hij is de frontman en het geluid van de Johnny Cash tribute band  Def Americans en ook op Salonboer is de Man In Black nooit ver weg. Weitering deelt met Cash de voorliefde voor het vertellen van verhalen en schuwt daarbij niet om stijlmiddelen in te zetten als ironie, humor of zelfspot. In die zin is Salonboer ook iets van een zelfportret, een diep naar binnen durven kijken om tot de schokkende conclusie te komen dat het leven een voortdurend aanmodderen is.

Rode draad van het album is de trek van een plattelander naar de stad. Een bekend thema in de rootsmuziek, Weitering trekt deze thematiek echter stug en consequent door. In de titelsong  is er de weemoed naar het leven op de boerderij met meiden in het hooi, gedroogde koeienvlaaien gooien en spelen in het bos, terwijl het leven van de salonboer zich mistroostig afspeelt in de stad. In Tientjesblues, een song van Weitering zelf, geschreven met zijn maat Hans d’Olivat, wordt de melodie vormgegeven door aangename rockabilly ritmiek in Johnny Cash stijl en verhaalt over het brandende verlangen naar de verlokkingen van de stad. “Als ik nou uns een tientje had, dan nam ik een taxi naar de grote stad” is de opmaat voor een herkenbaar wegmijmeren over hetgeen die stad dan allemaal wel niet te bieden heeft.

De verbeelding wordt op bloedstollende wijze aangesproken in het sinister klinkende Het Galgenven. Een murderballade in optima forma waarin de waanzin voelbaar wordt in het gemurmel van Weitering en die de fantasie op fascinerende wijze weet te prikkelen. Andre van den Boogaart is de regisseur op bariton gitaar in de lekkere vertolking van Billy Smith’s Blues Train (vooral bekend in de versie van JR Cash) die op instigatie van Weitering veranderd in de Bluestrein die de pijn na een liefdesdrama  meer en meer doet verzachten na elke afgelegde kilometer. De Regen heeft alle kenmerken van een groots chanson met tekst over de weelde van reizen, het verlangen naar huis en de ontmoeting met een grote liefde. Het is een bewerking van Rod McKuen’s Love’s Been Good To Me, oa op plaat gezet door Johnny Cash op American Recordings V: A Hundred Highways (2006). Weitering roept kippenvel op bij zijn vertolking van For The Good Times dat veranderd in Net Als Vroeger en opent met de pakkende frase “Wees maar niet bang, alles gaat over”. Het leven en de liefde worden met zeker heimwee bezongen en Weitering ontroert met breekbare, troostende stem.

Salonboer klinkt in al zijn schoonheid eenvoudig en simpel en daarin zit precies de kracht van Weitering, niet in de laatste plaats versterkt door het zingen in eigen taal. Bij Weitering is verder niets perfect; je hoort zijn stoeien met woorden, het zoeken naar de juiste toon en weet juist daardoor een gevoelige snaar te raken, omdat hij zingt zoals het leven is: grillig, vaak grijs en soms een sprankje van gelukzaligheid. Salonboer verwordt aldus tot een fraaie collectie van smartlappen in american style.

Ferenc Koolen

Kindamuzik

"Hij voelt zich thuis achter de horizon / Toch woont-ie in de grote stad."

Voor salonsocialist uitgemaakt worden is nooit een compliment. Niet zelden komt daar de zinsnede 'links lullen, rechts vullen' achteraan en veelal moeten de figuren in kwestie gezocht worden in de hoek van de PvdA en de Vara. Trekken we deze lijn door naar de salonboer die Elco Weitering bezingt, dan belooft dat weinig goeds. Iemand die van boerenkomaf is, maar daar in zijn gedrag inmiddels ver van verwijderd is. Weitering beschrijft losjes en met een knipoog de trek van het Brabantse platteland naar de stad.

Mocht de naam je bekend voorkomen, dan kan dat kloppen. Weitering is de zanger van Def Americans, de band die jaarlijks garant staat voor een geweldige Johnny Cash memorial omstreeks diens sterfdag. Vreemd is het dan ook niet dat op zijn soloplaat de immer in het stemmig zwart geklede legende doorklinkt, maar dan vertaald naar het Nederlands. De teksten zijn, zo vertelt het boekje, in de loop van de jaren tot stand gekomen in samenwerking met de Tilburgse dichter en tekstschrijver Hans d'Olivat.

Niet alleen horen we logische echo's van Cash, ook klinkt de rauwheid en directheid van Weiterings Brabantse collega André van den Boogaart door. Als gezegd bezingt de Eindhovenaar de gevoelsmatige spagaat en het contrast tussen stad en platteland, inclusief alle verleidingen. Geen wonder dat steekwoorden als de blues en de duivel vallen en dat het bier rijkelijk vloeit.

Ook aan de Brabantse blues van stadgenoot Björn van der Doelen is Weitering nauw verwant. Net als bij de oud-voetballer is er aan ironie geen gebrek, zelfs al zingt Weitering in het slotnummer letterlijk "Ik heb vrienden in de Randstad / Zing ik zonder ironie / De provincie Brabant wordt voor mij te klein." Die ironie komt als een boemerang terug als hij vage kennissen, exen en zwagers van boven de rivieren memoreert. Het leven van een weemoedige salonboer gaat niet over rozen. Wel over bier, whisky, verleidingen en Braboblues.

Niels Steeghs

Folkroddels België

In de negen songs van ‘Salonboer’ van Elco Weitering hoor je dan ook de echo van The Man In Black: de karakteristieke stem, de twang gitaar, de huppelende bas, de vrolijke geborstelde beats, de rechtlijnigheid en de losjes uit de bloes (blues?) houding. De liedjes komen van hemzelf en van rolmodellen Rod McKuen, Kris Kristofferson, Billy Smith en Waylon Jennings. Maar de teksten zijn in het Nederlands (Elco en Hans d’Olivat) en dat geeft een speciaal cachet. ‘Salonboer’, ‘Tientjesblues’, ‘Bluestrein’ en ‘Duvel’ zijn fraaie exponenten van Elco’s eigen roots trip, die begint op het platteland en eindigt in de grootstad (de titel van de cd!) De bijbehorende introspectie belet niet dat er veel humor in zijn woorden zit, al vermoeden we dat het vooral het gezellige country karakter van de muziek is die mensen van hier over de streep kan trekken. ‘Salonboer’ is een verdienstelijke plaat vol eerlijke ‘grondgebonden’ muziek, die haaks staat op de fake van zoveel hedendaagse afgelikte ‘producten’.

Antoine Légat
weblink

Optredens


  • Op dit moment zijn er geen optredens gepland

Historie

Media

Foto: Willem Wouterse

Contact

Elco Weitering - Conjure Music

  +31(0)6 52476299
  (Please enable JavaScript to view this email address)